Geschiedenis FC Benne

1978 Her en der verscheen er een nieuw fenomeen, nl. het installeren van een clubhuisje in de tuin. Nadat er in de nabije omgeving reeds enkele waren verrezen, vond Luc Benneke het ook meer dan tijd om z’n eigen kot te bouwen. Met de hulp van twee, toen nog 14-jarigen (Peter en Danny), werd in een mum van tijd een kleine maar gezellige ‘dancing’ van om en bij de 15 m² gebouwd. De wekelijkse fuiven konden van start gaan, daar was geen weg naast.

Het duurde dan ook niet lang of de klandizie werd alsmaar groter, en de jeugd kwam uit alle windstreken rondom de Veldstraat.

Dansen, pinten drinken, meisjes versieren, het hoorde er allemaal bij. Plezant ? Zal wel zijn !

Maar toch werd het tijd om ons iets volwassener te gaan gedragen … alhoewel…

Het idee om eens te gaan sjotten, sloeg in als een bom. Er kon ons immers niets gebeuren met enkele oud-Ternesse-gedienden, maar eveneens waren er gasten bij die eigenlijk nog nooit een voetbalplein van nabij gezien hadden. Zo moet het in 1980 geweest zijn, toen we onze eerste wedstrijd op vriendschappelijke basis hebben afgewerkt. Onze grote tegenstander was het ondertussen verdwenen café ‘De Doornboom’. De uitslag van deze Wommelgemse derby moet ik u helaas schuldig blijven, maar de aanzet was gegeven.

De daarop volgende twee seizoenen werden vooral plezierig, zowel voor, tijdens als na de wedstrijden. Ondertussen waren we ook al verhuisd van lokaal, daar het bleek dat je na de wedstrijd boterhammen moest geven en een tombola organiseren. Echt verhuizen moest er niet gebeuren daar we eigenlijk nog niets hadden, maar we werden wel met open armen ontvangen in café Sportif, bij Wiske en Olympio.

Nu we een echte caféploeg geworden waren en ondertussen een zeer goede sponsor (bakkerij Van Geel, den Hugo) gevonden hadden, werd het alweer tijd voor verandering.

Johan, die al twee jaar met z’n zakken vol bierviltjes liep, met daarop al die afgesproken matchen, vond het stilaan welletjes geworden. Er is toen veel gediscussieerd, maar de kogel moest door de kerk : we zouden ons laten inschrijven in een echt voetbalverbond.

Nu was het compleet, dachten we. We hadden een bestuur, een café, organiseerden een mosselsouper, een bal, een weekend, … enz. enz. Ja, ja, onze ploeg ‘den Benne’ stond stilaan op de Wommelgemse ‘wereldkaart’. Eén grote verandering moest er nog aankomen. Na een prachtig aanbod, hebben we die dan ook met beide handen aangenomen : een eigen clublokaal in Fort II. Tot op heden nog steeds onze thuishaven.

Seizoenen, besturen, spelers, verbonden, goede en slechte ervaringen komen en gaan, maar den Benne bleef bestaan. Die jonge gasten van toen zijn ondertussen mannen en vrouwen geworden, en ons clublokaal begon stilaan vol kinderwagentjes te staan. Er begonnen er reeds te dromen van een opvolging voor onze geliefde club. Eén van de uitspraken die me is bijgebleven : ‘ Als onze kinderen later bij den Benne sjotten, zijn wij veroordeeld om hier tot ons pensioen, en wie weet langer, aan diezelfde toog te staan’.

En ja hoor ! Ondertussen zijn onze gasten ouder dan wijzelf toen we d’ermee begonnen, en ja, ze zijn onze opvolgers geworden. Ik hoop maar dat die toog nog heel lang mag meegaan !

De bals met tombola werden vervangen door fuiven met lichtshows. De mosselsoupers zijn tapa-avonden geworden. Babycham is Cava geworden.

Er verandert geregeld wat maar enkele dingen blijven nu eenmaal bestaan…

Een bal is rond, een ploeg bestaat uit elf voetballers op het plein en na de wedstrijd weten de supporters het nog steeds beter dan de spelers en de trainer.

Er zijn mensen in de club, waarvoor dit Benneverhaal reeds 32 jaar duurt. We doen er graag nog minstens evenveel bij. De kleinkinderen ???

Uw Erevoorzitter